دل از من برد و روی از من نهان کرد ; خدا را با که اين بازی توان کرد

دل از من برد و روی از من نهان کرد *** خدا را با که اين بازی توان کرد
شـــب تــنــهاييـم در تقصـد جــان بود *** خيالش لطف‌های بی‌کران کرد
چــرا چــون لاله خونيـــن دل نبـاشــم  *** که با ما نرگس او سرگران کرد
که را گويم که با اين درد جان سوز *** طـبيبم قصد جان ناتوان کرد
بدان سان سوخت چون شمعم که بر من *** صراحی گريه و بربط فغان کرد
صبا گر چاره داری وقت وقت است *** که درد اشتياقم قصد جان کرد
مــيــان مهربــانــان کــی تــوان گـفــت *** که يار ما چنين گفت و چنان کرد
عدو بـا جــان حــافــظ آن نــکـردی *** که تير چشم آن ابروکمان کرد

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *