محبت و ارادت به اولیا

n00122494-b

عشق و محبت منحصر به عشق زمینی نیست بلکه نوع دیگری از عشق و جاذبه هست که در جو بالاتری قرار دارد و اساسا از محدوده ماده و مادیات بیرون است و از انگیزه ای ماورای بقای نسل سرچشمه میگیرد و فصل ممیز جهان انسان و جهان حیوان است و آن عشق معنوی و انسانی است. عشق ورزیدن به فضایل و خوبی ها و شیفتگی سجایای انسانی و جمال حقیقت.

و این عشق است که در آیات بسیاری از قرآن با واژه محبت و احیانا مودت از آن یاد شده است. این آیات در چند قسمت قرار گرفته اند :

۱- آیاتی که در وصف مومنان است و از دوستی آنان نسبت به حضرت حق و یا نسبت به مومنان سخن گفته است مانند آیه ۹ سوره حشر

۲- آیاتی که از دوستی حضرت حق با مومنان سخن گفته است :

«خدا دوست دارد توبه کنندگان و پاکیزگان را » (بقره ۲۲۲)

«خدا دوست دارد نیکوکاران را » (آل عمران ، ۱۴۸)

و…

۳- آیاتی که متضمن دوستی های دو طرفه و محبت های متبادل است:

دوستی حضرت حق نسبت به مومنین و دوستی مومنین نسبت به حضرت حق و دوستی مومنین نسبت به یکدیگر :

« بگو اگر دوست دارید خدا را ، از من پیروی کنید تا خدا دوستتان بدارد و گناهانتان را برایتان ببخشاید » (آل عمران ، ۳۱)

« خدا بیاورد قومی را که دوستشان دارد و آنها او را دوست دارند » (مائده ، ۵۴)

« آنان که ایمان آورده اند و شایسته ها انجام داده اند ، خداوند بخشایشگر برایشان دوستی قرار می دهد » (مریم ، ۹۶)

 

و همین علاقه و محبت است که ابراهیم برای ذریه اش خواست و پیغمبر خاتم نیز به دستور خداوند برای خویشانش طلب کرد.

و آنچنان که از روایات بر می آید ، روح و جوهر دین غیر از محبت چیزی نیست.

 

برگرفته از کتاب جاذبه و دافعه حضرت علی علیه السلام نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

درباره نویسنده

نوشته های مرتبط

1 نظر

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *